Irie Shoichi 006 : ตัวป่วน....

posted on 11 Dec 2007 05:51 by khrdiary in Millefiore-Famiglia

อิริเอะ โชอิจิ 006

14 Dec 2007

อาาา วันนี้ดันตื่นสายไปหน่อยนึง ปกติผมจะตื่นตี4-5นะ แต่ครั้งนี้พอตื่นแล้วดันหลับต่อซะงั้น เฮ้อ....
เดี้ยวก่อน.....ตะกี้เกือบจะเผลอหลับอีกแล้ว........ บ้าจริง เดี้ยวนี้ยิ่งนอนน้อยลงทุกวันๆเลย....
แต่ระหว่างที่ผมทำงานมือผมดันปัดกระป๋องกาแฟเข้ามาหาตัว แน่นอน ยูนิฟอร์มเลอะ...ให้ตาย
มีแต่เรื่องยุ่งๆแต่เช้าเลยแหะ.....

อยากจะไปนอนต่อจัง...แต่ก็คงทำไม่ได้...... ก็งานต้องมาก่อนนี่...
ป่านนี่คนที่สั่งงานคงยังไม่ตื่นเลยล่ะมั้ง..... จะไปหลับต่ออีกสักรอบดีไหมนะ....
คงจะดีเนอะถ้าตื่นขึ้นมาแล้วทำงานได้ดีกว่าตอนนี้ล่ะก็........

พอตื่นมา.....กลับเห็นคนและคำพูดที่ไม่อยากเจอและได้ยินตอนนี้.....
"โชจังงงงงง มัชเมโล่" .......แทบลมจับ คนคนนี้มาได้ยังไงกันน่ะ!!! เสื้อนอกผมยังแขวนไว้
แต่ตัวนั้นแอบมางีบที่ที่นอนต่อ ผมเลยค่อยๆคลานออกมาจากเตียง จะบ้าตาย....
งานเยอะพออยู่แล้วดันมีตัวยุ่งเข้ามาในห้องซะได้.....

"อ่ะ เสื้อหายไปไหนล่ะโชจัง" คุณเบียคุรันถามผม ผมเลยชี้ไปที่ไม้แขวนที่แขวนเสื้อไว้อยู่
"เอาไปซักอยู่ครับ ฮัดชิ้ว"ผมบอกคุณเบียคุรันก่อนที่จะจามเสียงดัง น่าอายชะมัด.......
"เดี๋ยวก็ไม่สบายอีกหรอก ไปหาเสื้อหนาๆมาใส่ซะ เสื้อบางๆอย่างนี้จะทนอยู่หน้าหนาวได้ไง"
คุณเบียคุรันบอกกับผมแบบนี้....อา..จะดีใจดีไหม? ผมก็เลยพยักหน้ารัวก่อนที่จะบอกว่า"ครับ" อยากจะนอนต่อจริงๆ...

ผมเห็นคุณเบียคุรันเหลือบมองไปที่กองเอกสารเป็นระยะๆ กองเอกสารผมมันมีอะไรผิดปกติรึไงครับเนี่ย? - -
"อ่า ไปนอนเลยก็ดี ท่าทางจะสู้ศึกหนัก เดี๋ยวจะเป็นกองหนุนให้" คุณเบียคุรันบอก ผมทำหน้างงๆ
ก่อนที่จะเข้าใจเมื่อเจ้าตัวใช้นิ้วชี้ไปทางกองเอกสารกองใหญ่ที่สุมอยู่บนโต๊ะผม
"เอ๋...ศึก....ไม่ต้องหรอกครับท่านเบียคุรัน" ผมเลยบอกคุณเบียคุรัน ใครจะกล้าให้เจ้านายตัวเองมาทำงานแบบนี้กันล่ะ....
"ไปนอนๆ"คุณเบียคุรันบอกผมก่อนที่จะผลักผมไปที่เตียง... จะผลักผมไปที่เตียงทำไมครับ!!!~
"ท่านเบียคุรันครับ"ผมเลยมองคุณเบียคุรัน แต่ดันถูกขัดซะ...
"เงียบ....พักซะ เดี๋ยวไม่มีใครเอามาชเมลโล่มาให้"ผม...อยากจะฆ่าคุณครับบบบบบบบ!!!!
จะบ้าเรอะะะะะ นี่เรากำลังเขียนอะไรลงไปในไดอารี่ล่ะเนี่ย(เริ่มสติแตก)
"ห่วงแค่นี้สินะครับ"แทบจะบ้าตาย ให้ตายสิ นี่สินะเจ้านายของผม.........

ผมเลยเดินไปที่นอน อา ง่วง แต่ เขาคงไม่ได้ทำปัญหาให้ผมหรอกมั้งนะ? ผมเลยหลับไปนานเลย
รู้ตัวเองทีก็สายมากแล้วแหะ แต่พอผมตื่นมาแทนที่จะยิ้มหน้าชื่นตาบาน........
"โชจัง~" คุณเบียคุรันหันมามองผมก่อนที่ใบหน้าจะซีดนิดๆ อา.....ผมว่าแล้วว่าเขาจะต้องก่อปัญหาอะไรสักอย่าง
ก็ดูสิ่งที่เขาทำกับกองเอกสารของผมสิ!!! ทั้งขาด ทั้งยับ ทั้งเละตุ้มเป๊ะ มั่วไปหมดเลย!!!!
"นี่หมายความว่าไงครับ ท่านเบียคุรัน!!!!!!!" ผมอาละวาดก่อนที่จะไล่คุณเบียคุรันออกไปจากห้อง มาชเมลโล่ก็ไม่ให้
ไม่ต้องไม่ต้งเอามันแล้วล่ะครับ มาชเมลโล่ของคุณน่ะ!!!!

"ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

ผมได้ยินเสียงการลงฑัณท์จากสวรรค์......สมควรแล้วล่ะ ก็คุณเล่นทำงานผมพังเกือบทั้งหมดเลย!!!
กลับไปทำงานของตัวเองที่อิตาลี่ซะเถอะครับ ถ้าจะมากวนผมล่ะก็ อย่ามาเลยครับ!!!!!

และแล้ว......คุณเบียคุรันก็โดนสองสาวพาตัวออกไป....

..................

.............

...........

.......

พอคุณเบียคุรันกลับไป ผมก็ได้มานั่งสำนึกผิดอยู่....

ที่ทำไปก็อารมณ์มันชั่ววูบนี่ครับ......

ยังไง ก็ ขอโทษนะครับ....

...........

.........

....

Tags: byakuran, irie, khr, khrdiary, marshmellow, reborn, shoichi8 Comments