■■■ K H R . D I ' A ' R Y , , ,

Belphegor 006

Dr.Shamal 008 

Gokudera Hayato 004

9 FEBRUARY 2008

เฮ้อ.... วันนี้วันเกิดชั้นทั้งทีทำไมไม่มีสาวๆมาเซอร์ไพรส์บ้างเลยนะ!  อืม..... แต่นี่ก็ยังเช้าอยู่ ไม่แน่ตอนเย็นๆอาจมีมาซักคนสองคนก็ได้มั้ง แต่วันนี้ก็วันหยุดทั้งที นั่งดูอัลบั้มรูปที่ไอ้เจ้าชายตาบอดนั่นให้มาให้จบดีกว่า หุหุหุ

Gokudera : เฮ้อ!!!!  มันจะอะไรกันนักหนาวะเนี่ย!!  วันเกิดของตาแก่ลามกนั่น ทำไมจะต้องเอาของนี่มาให้ด้วย!!
Belphegor : ชิชิชิ~  นึกว่าใครมาแหกปาก ที่แท้ก็เจ้าไดนาไมต์เองหรอกเหรือเนี่ย..... *ยิ้มกว้างแบบปกติสุดๆ*
Gokudera : แก!!! ไอ้เจ้าชายโรคจิต  ทำไมต้องมาซวยเจอแกด้วย!!
Belphegor : ซวยหรอ?  น่าจะดีใจมากกว่านะที่เจอเจ้าชาย ชิชิชิ~
Belphegor : วันนี้เจ้าชายล่ะว๊าง...ว่าง  อยากเชือดคนจังเลยนะ  *ยิ้มโฉด + หยิบมีดขึ้นมา*
Gokudera : แต่ชั้นไม่ว่าง!!! แก ไอ้เจ้าชายบ้า รีบๆหลีกไปเลยป่ะ คนกำลังรีบๆ
Belphegor : ไม่ได้หรอก!! ก็เจ้าชายยังไม่ได้เหยื่อเลยนี่นา!!  *ปามีดเบาะๆแบบท้ารบ*
Gokudera : บอกว่าไม่ว่างไง เจ้าบ้า!!!
Belphegor : *ไม่สนใจ + ปามีดไล่*
Gokudera : *วิ่งพลิ้วๆ ปาระเบิดใส่ตูมมมมม* โว้ยยยย ไอ้โรคจิต คนกำลังรีบไงล่ะฟระ!!
Belphegor : แบบนี้ค่อยน่าสนุกหน่อย *เลียริมฝีปาก + หลบระเบิด + ปามีไล่อีกระรอก*
Gokudera : โว้ย!!! ชั้นละเบื่อจะเสวนากับคนพูดไม่รู้เรื่องอย่างแกชะมัดเลย เอาระเบิดไปกินซ๊า~  *ปาระเบิดใส่อีกระรอกก่อนจะวิ่งพลิ้วๆต่อไป*
Belphegor : *หลบ + วิ่งตามไปพร้อมปามีดนับสิบๆ* อย่าหนีเซ่~
Gokudera : *หลบพลิ้วๆอีกรอบ* ไม่ได้หนีโว้ย คนกำลังรีบ ปัดโธ่!!! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง!!!
Belphegor : *ไม่พูดอะไรแต่วิ่งตามไปด้วยรอยยิ้มสุดสยองงงง*
Gokudera : *ส่งระเบิดให้อีกชุด*  โว้ยยยยย เมื่อไรจะถึงบ้านไอ้ตาแกลามกนั่นซะทีวะเนี่ย!!!

*ทั้งสองวิ่งสู้ฟัดกันไปเรื่อยๆ จนโกคุเทระมองเห็นหลังคาบ้านของดร.จามาลอยู่ไกลๆ*

Gokudera : *เหลือบมองแว้บๆ*  จะถึงแล้ว!!  *ส่งพายุระเบิดออกไป + กระโดด ย๊าว ยาว*
Belphegor : *ปามีดเฮือกสุดท้ายก่อนจะโดนระเบิดเป่า*  จ๊กกกกกกกกก!!!
Gokudera : เฮ้ย!!! ตาแก่ลามก ออกมาหน่อยสิฟะ!!!  *ระเบิดประตูบ้านของจามาล*
Dr.Shamal : หืม.... อารายๆ....

*จามาลเดินมาที่ประตูที่ถูกระเบิด  แล้วจู่ๆเร่างของเบลก็ทะลุหลังคาบ้านลงมากองกับพื้น*

Dr.Shamal : จ๊าก!!!! บ้านช๊านนนนน!!!!  พวกแกมาทำอาร๊ายยยยยยย!!!!!!
Gokudera : เอ้า!!!! ก็มาสุขสันต์วันเกิดตาแก่ลามกอย่างแกน่ะสิ!!!
Belphegor : *ลุกขึ้นมาจากพื้น* อ้าว! วันนี้วันเกิดแกเรอะ ไอ้หมอโรคจิต!
Belphegor : *ยิ้มแบบมีเล่ศนัย*
Dr.Shamal : เออ ชั้นผิดมากใช่ไหมห่ะ ที่ชั้นเกิดวันนี้น่ะไอ้เจ้าชายตาบอด
Belphegor : เปล๊า~ *ยิ้มกวนๆ*
Gokudera : เอ้า!  *โยนกล่องของขวัญใส่จามาล* ของขวัญของแก!
Gokudera : ตาแก่งี่เง่า
Gokudera : ชริ!!
Dr.Shamal : โอ้โห อะไรเนี่ย พังบ้านเข้ามา แถมโยนของให้อีก โรแมนติกจริงเล๊ยยยย ฮายาโตะ *รับกล่องของขวัญ*
Gokudera : โรแมนติกกะผีแกน่ะสิ!!!!
Dr.Shamal : ว่าแต่แกมายุ่งอะไรด้วยเนี่ย ไอ้เจ้าชายตาบอด!!
Belphegor : เจ้าชายก็แค่บังเอิญผ่านมาน่ะนะ!
Belphegor : แต่ของขวัญน่ะ เจ้าชายให้ไปแล้วนี่นะ!! อัลบั้มรูปสาวๆนั่นน่ะ
Belphegor : แต่ช่วยไม่ได้ งั้นให้ใหม่แล้วกัน *ยิ้มสยอง + ล้วงกระเป๋ากางเกง*
Belphegor : *หยิบมีดมากรีดนิ้วตัวเอง*
Belphegor : เลือดราชวงศ์เนี่ย หายากนะ ชิชิชิชิชิชิชิชิชิชิชิชิ~
Belphegor : เลือดเชื้อพระวงศ์~~~~~~ *คลุ้มคลั่ง*
Dr.Shamal : เฮ้ย!! เลือดแกเนี่ยนะของขวัญ *ส่งยุงออกไปห้ามเลือด* พอๆเลย เดี๋ยวบ้านชั้นจะสะบักสะบอมไปมากกว่านี้!!
Belphegor : เลือดดดด~ The Blood of the Royal clan~  *ยังคลั่งไม่เลิก*
Gokudera : นี่!!! ตาแก่ ได้ของขวัญแล้วเอายามาให้ทีสิ!!
Gokudera : แผลเต็มตัวไปหมดเลยเว้ย ไอ้เจ้าชายบ้า!!!
Dr.Shamal : เฮ้อ...... *ทำหน้าเอือมระอา*
Belphegor : *ไม่สนใจ*  เลือดเชื้อพระวงศ์~~~~~~~~
Dr.Shamal : ปกติชั้นก็ไม่รักษาให้พวกตัวผู้หรอกนะ!! แต่วันนี้วันเกิดชั้น คิดซะว่าทำบุญวันเกิดละกัน *ฮึ*

*หลังจากรักษา(?)โกคุเทระและเบลเสร็จ จามาลก็เอาเบลไปขังไว้ส่วนใดส่วนหนึ่งในบ้านเพื่อไม่ให้มันคลุ้มคลั่ง*

Dr.Shamal : *กลุกๆๆๆ (กลิ้งของในกล่อง)*  ในนี้มีอะไรหว่า....ห๊ะ เจ้าฮายาโตะ
Gokudera : แกก็เปิดดูเองสิฟระ!!
Dr.Shamal : เฮ้อ.... แกนี่มันไม่มีอารมณ์สุนทรีย์จริงๆเลยน้า..... งั้นชั้นเปิดเลยล่ะนะ  *แกะกล่อง*
Dr.Shamal : เอ๊ะ นี่มันอะไรหว่า รูปร่างเหมือนเปียโนแฮะ
Gokudera : ก็เปียโนไงล่ะ ตาแก่บ๊องเอ๊ย~
Dr.Shamal : เปียโนเรอะ!?! เปียโนที่ไหนมันเล็กอย่างงี้ฟระ *มองเห็นที่ไขลาน* อ้อ! เป็นกล่องดนตรีนั่นเอง นี่แกนึกยังไงเอากล่องดนตรีมาให้ฉันน่ะ หืม?? มันดูกุ๊กกิ๊กยังไงไม่รู้นะ
Gokudera : โอ๊ยยยยย ก็ชั้นเห็นแกเป็นตาแก่ว่างงาน ไม่มีอะไรทำ ไม่เหมือนชั้นเป็นมือขวาของท่านรุ่นที่สิบ ก็เลยเอามาให้แกไว้แก้เหงา อีกอย่าง อาเจ๊ให้มา ชั้นมองมันบ่อยๆไม่ได้หรอก!
Dr.Shamal : โห!! นี่ของเบียงกี้จังหรอเนี่ย รู้ใจฉันจริงๆแฮะ ตั้งแต่เป็นศิษย์อาจารย์กันมานะ เพิ่งเห็นแกทำอะไรถูกทางก็ครั้งเนี๊ยะแหละ
Dr.Shamal : แต่ถ้านี่เป็นของเบียงกี้จังจริงๆ ก็แสดงว่าแกไม่ค่อยถูกโรคกับมันเท่าไรสินะ??
Gokudera : ก็ใช่น่ะสิ แกเก็บไว้เหอะ!
Dr.Shamal : หึหึหึหึ  *ยื่นกล่องดนตรีไปใกล้ๆหน้าโกคุเทระ*  กลัวป่าวๆ
Gokudera : ตาแก่ติงต๊อง อย่ามาทำปัญญาอ่อนน่า!!!!
Dr.Shamal : 555+ เอาเหอะ!! ยังไงก็ขอบใจมากแล้วกัน ฉันจะเอาไปหนุนนอนแล้วฝันถึงเบียงกี้จังที่รักแล้วกันนะ หึหึ  *ทำหน้าเพ้อๆ*
Gokudera : เรื่องของแก!! หมดธุระแล้ว ไปล่ะ *เดิมดุ่มๆออกไปจากบ้าน*
Dr.Shamal : โชคดีสำลีแปะหัวนะเจ้าฮายาโตะ  *โบกมือ*

เฮ้อ ... แทนที่วันเกิดฉันจะมีสาวๆมาเซอไพรส์กลับมีแต่ไอ้ตัวผู้ 2 ตัวที่ถล่มบ้านเข้ามา จะว่าไปมันก็เซอร์ไพรส์นะแต่ผิดคาดไปหน่อยแฮะ แต่ก็ยังดีที่ได้กล่องดนตรีของเบียงกี้จังมา ฉันจะเก็บไว้ให้ดีเลย 555+ ว่าแต่เดี๋ยวต้องเรียกช่างมาซ่อมบ้านสินะ ทั้งหลังคา ทั้งประตู แต่เอ๊ะ นี่เราลืมอะไรไปบางอย่างป่าวหว่า . . . . . . เหอะ ช่างมันเท๊อะ ออกไปข้างนอกไปหาสาวๆดีกว่า *เมื่อจามาลออกจากบ้านไปแล้วก็มีเสียงลอยมาตามลมอย่างสยองขวัญว่า "ชิชิชิชิ ~*" * ... Shamal