Vongola-Famiglia

ซาซางาวะ เรียวเฮ 001

26/May/08

โอ้!!มาชกมวยกันเถอะ!!! ฉันเห็นหน้าพวกนายแล้ว ทุกคนดูมีพรสวรรค์กันทั้งนั้นเลย!!....

น่าประทับใจจริงๆ!!ฮ่าๆ

หืม...? ทำไมทำหน้าตางงๆกันยังงั้นล่ะ? จริงสิ!! ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยสินะ ฉันชื่อ

"ซาซางาวะ เรียวเฮ"

คติประจำใจของฉันคือ "สุดหูรูด!!" อยู่ปี....เอ่อ... ปี... ปี... โอ้ยแนะนำตัวมันยืดยาด

น่ารำคาญสุดหูรูด!!!

เอาเป็นว่าพวกนายทุกคน มาเข้าชมรมมวยซะดีๆ!!!

 

จะว่าไปนะ เมื่อวันก่อน ตอนที่ฉันกำลังวิ่งออกกำลังกายตอนเช้า

ฉันเจอเจ้ายามาโมโตะกับเจ้าหัวปลาหมึกด้วย

ไม่รู้ทำอะไรกันอยู่แต่เช้าที่สวนสาธารณะ ไอ้ตอนแรกก็กะจะเข้าไปทักอยู่นะ

แต่ตอนที่วิ่งเข้าไปไกล้เรื่อยๆก็เห็นว่าเจ้าหัวปลาหมึกมันนั่งหลับอยู่

ส่วนเจ้ายามาโมโตะที่นั่งข้างๆก็นั่งยิ้มเอามือลูบหัวเจ้าหัวปลาหมึกอยู่....

ฉันก็งงนะ!! ปกติเห็นเจ้าหัวปลาหมึกทำท่าทางไม่ชอบเจ้ายามาโมโตะตลอดเวลา

แล้วทำไมวันนี้ถึงมาอยู่ไกล้ๆกันได้?

อืม...ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว... อืม...อืม...อืม.... โอ้ย!!!ช่างมันเถอะ!! ไปวิ่งต่อดีกว่า......

 

วิ่งออกมาได้สักพัก...ก็ได้ยินเสียงระเบิดดังมาจาก สวนสาธารณะที่พึ่งผ่านมา....

เอ้ะ!! เสียงอะไรหว่า.....? คิดไปคิดมา....คงเป็นพลุงานลดราคาละมั้ง...?

ดีจังแฮะ...งั้นขากลับแวะซื้อมันเผาไปฝากเคียวโกะดีกว่า!!

 

จากนั้น...พอวิ่งผ่านหน้าบ้าน"ซาวาดะ"... ก็เห็นฮิบาริ กระโดดลงมาจากชั้นสองของบ้านพอดี

คนๆนี้แหละ!!

ที่ฉันต้องการลากเข้าชมรมมวยมากๆอีกคนนึง แต่พอไปชวนเค้าทีไร ได้เจ็บตัวกลับมาทุกที...

แต่ก็ไม่สนใจหรอกเ้ฟ้่ย!! คนที่เก่งกว่าฉัน มันต้องเข้าชมรมมวยให้หมด!!!

ลูกผู้ชายต้องคุยกันด้วยกำปั้น!!

ไม่สนใจข้ออ้างอะไรทั้งนั้น!! ยังไงก็จะเอามันมาต่อยมวยไห้ได้!!

พวกนายลองจินตนาการสิ!! ถ้าเจ้านั่นเข้าชมรมมวยละก็นะ...มันจะต้องดังสุดหูรูดแน่ๆ!!

เครื่องแบบไหนจะเจิดจ้าไปกว่ากางเกงมวย!!

 

ในตอนนั้นฉันก็เข้าไปหาเจ้านั่น....พร้อมพูดประโยคเดิมไปว่า....

เฮ้!!!....ฮิบาริ!!! มาเข้าชมรมมวยซะดีๆ!!!

และอีกเช่นเคย...ที่เจ้านั้นมองกลับมาทำตาขวางๆพร้อมกับพูดว่า...

 

ฮิบาริ : นี่แกอีกแล้วเหรอ.....

เรียวเฮ : ฉันไม่ยอมแพ้หรอกเฟ้ย!! จนกว่านายจะตอบตกลง

ฮิบาริ : ต้องให้ส่งแกเข้าห้องพยาบาลอีกกี่ครั้ง แกถึงจะเข้าใจเนี่ย? น่ารำคาญเป็นบ้า

เรียวเฮ : ถ้างั้นนายก็เข้าชมรมมวยซะทีสิ!!!

ฮิบาริ : ฉันไม่มีเวลาไปทำเรื่องไร้สาระกับแกหรอกนะ....

เรียวเฮ : มวยมันไร้สาระตรงไหน!!! ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย!!

ฮิบาริ : ถ้าตอบว่าไม่...แล้วจะมีปัญหาอะไรไหม?

เรียวเฮ : ไม่พอใจสุดหูรูดเ้ฟ้่ย!!

ฮิบาริ : พวกสัตว์กินพืชก็แบบนี้แหละนะ.....เอาแต่คิดจะรวมฝูงกัน

เรียวเฮ : หือ?....หมายความว่าอะไรเหรอ...?

ฮิบาริ : .......

เรียวเฮ : นายนี่ชอบพูดอะไรเข้าใจยากเสมอเลยแฮะ ฮ่ะๆๆ

ฮิบาริ : นายโง่เอง มากกว่าละมั้ง.....

เรียวเฮ : แต่ฉันก็ไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้จักคบเพื่อนละฟะ!!

ฮิบาริ : ....แกหมายความว่าไง (หยิบทอนฟาออกมา)

เรียวเฮ : นั่นไง....นายก็โง่เหมือนกันละเฟ้ย!! แค่นี้ก็ไม่เข้าใจ ฮ่ะๆๆๆๆ

ฮิบาริ : เฮอะ!!....ฉันไม่อยากคุยกับแกแล้ว เสียเวลาเป็นบ้า...ไปล่ะ

เรียวเฮ : จะหนีเรอะ!!

ฮิบาริ : .........

เรียวเฮ : นายไม่เหงาเหรอ..? วันๆเอาแต่อยู่คนเดียว....

ฮิบาริ : เรื่องของฉัน....

เรียวเฮ : เจ้าบ้า!!

ฮิบาริ : (เอาทอนฟาจ่อหน้าเรียวเฮ) อย่าให้มันเกินไปนักนะ....

เรียวเฮ : ตามสบาย ฉันโดนอัดจนชินแล้วเฟ้ย!! ฮ่ะๆๆๆๆ

ฮิบาริ : แล้วแกทำไมไม่รู้จักเข็ด.....

เรียวเฮ : ก็ฉันอยากเป็นเพื่อนกับนายนี่นา

ฮิบาริ : .........

เรียวเฮ : คนเก่งๆแบบนาย... เกิดมาฉันเพิ่งเคยเจอเลยล่ะ (ยิ้ม)

ฮิบาริ : ..........

เรียวเฮ : นายเป็นคนแรกที่ล้มฉันได้แบบตัวต่อตัวเลย...รู้ไหม?

ฮิบาริ : ก็เพราะนายมันอ่อนแอ.....

เรียวเฮ : นายเก่งต่างหาก......เจ้าบ้า!!

ฮิบาริ : .......

เรียวเฮ : นายเป็นเป้าหมายไห้ฉันเก่งขึ้นคนนึงเลยนะเฟ้ย!!

ฮิบาริ : แล้วจะมาชวนฉันเข้าชมรมบ้าๆของแกทำไม ในเมื่อแกเชื่อว่ามันทำไห้ฉันเก่งขึ้น!!

เรียวเฮ : นั่นสิ....? เอ..จะว่าไปก็ใช่แฮะ

ฮิบาริ : งี่เง่า (ลดทอนฟาลง)

เรียวเฮ : คงเพราะฉันชอบนายละมั้ง? (ยิ้ม)

ฮิบาริ : ......

เรียวเฮ : ฉันพูดอะไรผิดเหรอ...?

ฮิบาริ : .....

เรียวเฮ : อ้ะ!! เวลาขนาดนี้แล้วเหรอ!!แย่แล้วๆเคียวโกะบ่นแน่เลย ไปก่อนนะเ้ฟ้่ย!!

ฮิบาริ : ......

เรียวเฮ : เออใช่!!....อย่าลืมกลับไปพักผ่อนเยอะๆละกินยาด้วยนา!!

ฮิบาริ : อ...อะไรของแก....ทำไมฉันต้องกินยา

เรียวเฮ : ก็นายหน้าแดงขนาดนั้นนี่นา....เป็นหวัดละสิ ทำเป็นเก๊ก!!

ฮิบาริ : อ...อะ...!!! (จับหน้าตัวเอง)

เรียวเฮ : ฮ่ะๆๆๆ ไปล่ะ!!

ฮิบาริ : ......

เรียวเฮ : เออใช่!!

ฮิบาริ : อ..อ...อะไรอีก (หน้าแดงกว่าเดิม)

เรียวเฮ : เจอกันคราวหน้า!! ต้องเข้าชมรมมวยให้ได้นะเ้ฟ้่ย!!

ฮิบาริ : .....!!!(เขวี้ยงทอนฟาไปทางเรียวเฮ)

เรียวเฮ : (หลบได้) ฮ่าๆๆ อ่อนหัด!! เจอกันคราวหน้าแม่นๆกว่านี้นะเฟ้ย!!

......

เรื่องก็เป็นแบบนี้ละ.......

จากวันนั้นมา.....ฉันก็งงนะ เดี๋ยวนี้ว่าทำไมเวลาไปหาเจ้านั่นทีไร มันพยายามหลบหน้าตลอด...!!

น่าเบื่อเป็นบ้า!! นี่ฉันไปพูดอะไรผิดตอนไหนไหมเนี่ย? อืม...อืม...นึกก่อน...อืม...อืม...โอ้ย!!!!

ยุ่งยากน่ารำคาญสุดหูรูด!! จะอะไรก็ช่าง!!! ว่าแต่นี่ฉันกำลังจะไปทำอะไรเนี่ย...?

...อืม...ลืมไปแล้วแฮะ...จดใส่กระดาษไว้แล้วนะตอนแรก

แล้วกระดาษหายไปไหนอีกเนี่ย...!! เออ...ช่างมันเถอะ...

อ้ะ!! นั่นเจ้าฮิบารินี่นา!!

ฉันขอตัวก่อนนะ....

 

เฮ้!!! ฮิบาริ!!! มาเข้าชมรมมวยเดี๋ยวนี้!!!

แล้วชั้นจะแนะนำพระอาจารณ์แปร๋นๆให้นายรู้จักด้วย!!

------------------------------------------

KUNDARAH - สวัสดีครับ^^ ผมชื่อเอี่ยวนะครับ

มาจากบลอค http://kundarah.exteen.com

ได้ติดตามผลงานที่นี่มานาน และได้มาร่วมงานครั้งแรกกับทาง KHR-DIARY

โดยได้แคสบท"ซาซางาวะ เรียวเฮ" (มาแคสแทนน้องคนเก่า)

ดีใจมากๆเลย ขอบคุณมากๆที่ไห้ผมได้มาร่วมสนุกกับเพื่อนๆ

นี่เป็นแคสครั้งแรกของผม อาจไม่ค่อยเนียนเท่าไรนัก

ยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับ ต่อไปจะพยายามทำไห้ดียิ่งขึ้นๆ

ถ้ามีอะไรผิดพลาดตรงไหน ก็ขอโทษมาตรงนี้ด้วยนะครับ

ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ^^

ปล.ขอบคุณน้องที่แคสเรียวเฮคนเก่าด้วยนะครับ ที่ยกบทนี้ให้ผม

ผมจะพยายามต่อไป แทนส่วนของน้องด้วยนะครับ ขอบคุณมากๆ